گريه،نياز فطرى
گريه مانند خنده ، از نيازهاى طبيعى انسان است و ريشه در خلقت و طبيعت بشر دارد. از اين رو، خداوند متعال، اين دو پديده را مستقيما به خود، نسبت مى دهد : « وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكَى . ۱
و اوست كه مى خنداند و مى گرياند» .
اين سخن، بدان معناست كه خداوند متعال در نظام تكوين، انسان را به گونه اى آفريده كه مى تواند شادى خود را با خنده، و اندوه خود را با گريه ابراز نمايد . بنا بر اين ، انسان براى برخوردارى از يك زندگى سالم و طبيعى، همان طور كه به خنده نياز دارد ، نيازمند گريه است . ۲
در حديثى از امام كاظم عليه السلام آمده كه :
كانَ يَحيَى بنُ زَكَرِيّا عليهماالسلام يَبكى و لا يَضحَكُ ، و كانَ عيسَى بنُ مَريَمَ عليهماالسلاميَضحَكُ و يَبكى ، و كانَ الَّذى يَصنَعُ عيسى عليه السلام أفضَلَ مِنَ الَّذى كانَ يَصنَعُ يَحيى عليه السلام . ۱ يحيى بن زكريّا عليه السلام اهل گريه بود و هيچ گاه نمى خنديد ؛ ولى عيسى بن مريم عليه السلام ، هم خنده مى كرد و هم گريه ، و كارى كه عيسى عليه السلام مى كرد، برتر از كارى بود كه يحيى عليه السلام مى كرد .
طبق اين حديث ، گريه از خوف خدا خوب است؛ امّا اگر در مواردى كه انسان بايد اظهار شادى كند، با خنده همراه نباشد ، به گونه اى نقص محسوب مى گردد . عكس اين مطلب نيز صادق است و به عبارت ديگر، انسان كامل ، هم مى خندد و هم مى گريد ، چنان كه عيسى عليه السلام اين گونه بود و پيامبر خاتم صلى الله عليه و آله و اهل بيت آن بزرگوار نيز چنين بوده اند .
چند فایده ی گريه كردن
الف ـ هنگامى كه ما دچار استرس (فشار روانىِ) هيجانى مى شويم ، مغز و بدن ما شروع به توليد تركيبات شيميايى و هورمون هاى خاصّى مى كند . گريه كردن كمك مى كند تا اين تركيبات شيميايى كه نيازى به آنها نيست، از بدن خارج شوند .
ب ـ اشك هاى احساسى در واقع، موادّ سمّى اى را كه در پى استرس هيجانى در خون جمع مى شوند، از بدن دفع مى كند
پ:اشك هاى احساسى، سطح منگنز بدن را كاهش مى دهند . اين موادّ معدنى بر روى خلق و خو تأثير مستقيم دارند .
ت:گريه، نه تنها موجب ارتقاى سطح سلامت فرد مى شود، بلكه در افزايش حسّ تعلّق در گروه نيز تأثير گذار است و موجب افزايش حضور و دخالت ديگران در تأمين رفاه فرد مى شود .
اشك ها، روشى مؤثّر در ايجاد ارتباط اند و در برانگيختن حسّ همدردى و دلسوزى، از هر ابزار ديگرى، سريع تر عمل مى كنند . گريه، به گونه مؤثرى، بازگوكننده آن است كه شما در مورد يك دل مشغولى خاص ، صادق و بى ريا و يا در كنارْ آمدن با آن مشكل، مضطربيد .

منبع: 1. الكافى : ج ۲ ص ۶۶۵ ح ۲۰ ، مشكاة الأنوار : ص ۳۳۵ ح ۱۰۷۰ ، قصص الأنبياء ، راوندى : ص ۲۷۳ ح ۳۵۲ ، بحار الأنوار : ج ۱۴ ص ۱۸۸ ح ۴۰ .



طلبه ام و دیگر هیچ...