ابن عربی در كتاب گرانسنگ خود ( فتوحات) با مطرح كردن سخنان پیامبر اسلام (ص) كه فرموده است:
" حبب الی من دنیا كم ثلاث: النساء و الطیب و جعلت قرة عینی فی الصلوة"
از دنیای شما سه چیز را دوست دارم: زن؛ عطر و نور چشمم در نماز است.

سعی می كند بیان كند كه هم ارزی و همنشینی با زنان، انسان را به خداوند نزدیكتر می سازد زیرا خداوند متعال چیزی را محبوب پیامبرش گردانید كه مقرب وی به حق است و نه مبعد او.

و نیز در جای دیگر در كتاب گرانقدر فتوحات وقتی از سرمكتتم بحث می كند، علم به ارزش و قدر زنان و دانستن منزلت و مقام ایشان در وجود و همچنین محبوب دانستن خداوند این طایفه را در نزد پیامبر از" اسرار اختصاص "دانسته و چنین می نویسد:
از آنچه كه موسی علیه السلام قدر و ارزش این معرفت را دریافت، در برابر مهر زنی خود را ده سال اجیر گردانید
" قالانی ارید ان انكحك احدی ابنتی ها تین علی ان تاجرنی ثمانی حجج فان اتممتعشرا فمن عندك"
( شعیب) گفت: من می خواهم یكی از دو دخترم را به همسری تو درآورم به این شرط كه هشت سال برای من كار كنی و اگر آن را تا ده سال افزایش دهی محبتی از ناحیه توست.
.
.
.
" فمن عرف قدر النساء و سر هن لم یزهد فی حبهن بل من كمال العارف حبهن فانه میراث نبوی و حب الهی"
همانطور كه ملاحظه می شود ابن عربی اشتیاق عارفان را به زنان، اشتیاق كل به جزء خود می داند و حب آنان را كمال عرفان و میراث نبوی و حب الهی قلمداد می كند.


انسان كامل؛ آیت بزرگ الهی است و مادامی كه در راه فضلیت و معنویت گام بر می دارد، خلیفه الله است و ولی او، ولی اگر در مسیر شیطان قدم نهاد، ولایت شیطان را پذیرفته است و به آتش راه می یابد. كه درمورد مردان نیز چنین است.